در روزهای اخیر، افزایش قابل توجه قیمت سنسورهای پایش مداوم قند خون (CGM) باعث نگرانی جدی خیلی از خانوادههای دارای بیمار دیابتی شده است. انجمن دیابت ایران با اشاره به شرایط بهوجود آمده، نسبت به پیامدهای این روند هشدار داده و اعلام کرده که عدم تخصیص ارز با نرخ قبلی و اختلالی که بعد از آن در تأمین تجهیزات دیابت به وجود آمده، یکی از دلایل اصلی این افزایش قیمت است.
انجمن دیابت ایران تأکید کرده سنسورهای پایش قند خون برخلاف تصور بعضیها، «کالای لوکس» یا وسیله اضافی نیستند. این سنسورها برای خیلی از بیماران، یک ابزار ضروری برای مراقبت روزانه و کنترل دقیقتر دیابت هستند و کم شدن دسترسی به آنها میتواند سلامت بیماران را به خطر بیندازد.
عدم تخصیص ارز؛ چرا قیمت سنسور دیابت ناگهان بالا رفت؟
دکتر کامران نیکوسخن، مدیرعامل انجمن دیابت ایران، با اشاره به افزایش بیش از دو برابری قیمت سنسورهای دیابت در هفتههای اخیر گفته است که این اتفاق در شرایطی افتاده که بسیاری از خانوادهها همین حالا هم تحت فشار اقتصادی هستند و پرداخت این هزینههای جدید برایشان واقعاً سخت شده است.
او در این باره توضیح داد:
"زمانی که تخصیص ارز با نرخ قبلی متوقف یا نامشخص میشود، امکان عرضه پایدار و قیمتگذاری منطقی از بین میرود و نخستین پیامد آن، مستقیماً متوجه بیمار و خانواده او خواهد بود."
به گفته مدیرعامل انجمن دیابت ایران، وقتی روند تخصیص ارز و تأمین سنسورها با مشکل مواجه شود، طبیعتاً بازار هم دچار افزایش قیمت میشود و در نهایت این بیماران هستند که باید هزینه این شرایط را بدهند.
سنسور CGM فقط یک ابزار پیشرفته نیست؛ یک ضرورت درمانی است
انجمن دیابت ایران در ادامه تأکید کرده که سنسورهای CGM به هیچ عنوان نباید به عنوان کالای لوکس دیده شوند. دکتر نیکوسخن هم در این زمینه گفته است:
"سنسورهای پایش مداوم قند خون برای بسیاری از بیماران—بهویژه کودکان مبتلا به دیابت نوع یک—یک ضرورت درمانی است. این ابزارها امکان کنترل دقیقتر قند خون را در طول شبانهروز فراهم میکنند و مانع از بروز نوسانات خطرناک میشوند."
او اضافه کرد که اگر دسترسی به این سنسورها کاهش پیدا کند، احتمال خطراتی مثل افت قند شدید، بالا رفتن قند کنترلنشده، مراجعه به اورژانس، بستری شدن و حتی کما بیشتر میشود؛ موضوعی که فقط برای بیمار خطرناک نیست، بلکه فشار زیادی به خانوادهها هم وارد میکند.
حذف یا محدود کردن سنسور؛ یک تصمیم اجباری با عواقب جدی
واقعیت این است که وقتی قیمتها بالا میرود، بعضی خانوادهها ناچار میشوند مصرف سنسور را کمتر کنند یا حتی از آن صرفنظر کنند. اما این تصمیم میتواند تبعات سنگینی داشته باشد.
دکتر نیکوسخن در این زمینه هشدار داده است:
"اگر بیماران به دلیل گرانی از سنسور محروم شوند، احتمال افزایش عوارض جدی دیابت بالا میرود؛ از جمله مشکلات قلبی، کلیوی، آسیب بینایی، نوروپاتی و بستریهای مکرر. این روند در نهایت هزینههای سنگینتری را به خانوادهها، بیمهها و نظام سلامت کشور تحمیل خواهد کرد."
او همچنین یادآوری کرد که در کنار همه اینها، فشار روانی خانوادهها—بهخصوص خانوادههایی که کودک مبتلا به دیابت دارند—موضوعی است که نمیشود آن را نادیده گرفت؛ چون کنترل قند خون در طول شبانهروز، یک نگرانی دائمی برای آنهاست.
درخواست انجمن دیابت ایران: اقدام فوری برای حفظ دسترسی بیماران
انجمن دیابت ایران در پایان این هشدار، از وزارت بهداشت و نهادهای مسئول خواسته است که تصمیمگیری سریعتری انجام دهند تا سنسورهای پایش مداوم قند خون در فهرست کالاهای ضروری قرار بگیرند؛ به شکلی که بیماران بتوانند آنها را با قیمت منطقیتر و به صورت پایدار تهیه کنند.
دکتر نیکوسخن در جمعبندی این موضوع هم تأکید کرد:
"حفظ دسترسی بیماران به سنسورهای پایش مداوم قند خون یک ضرورت درمانی است و باید در حکم دارو و بخش جداییناپذیر مراقبت دیابت دیده شود؛ چراکه دیابت بیماریای نیست که بتوان درمان آن را به تعویق انداخت یا با وعدههای ناتمام مدیریت کرد."
